e-magazine - page 53

Food FocusThailand
NOVEMBER 2015 53
อาหารที่เรารับประทานดังนั้นการบริโภคสารสกัดEPAและDHAจึงเป็น
สิ่งจ�ำเป็นอย่ างมาก ซึ่งสารทั้งสองชนิ ดนี้มีอยู ่เฉพาะในอาหารทะเล เช่น
ปลาแซลมอนหรือปลาและอาหารทะเลไขมั นสูงชนิ ดอื่นๆ เท่านั้น
โดยปกติ กรดไขมันชนิดต่างๆ ถือเป็นแหล่งพลังงานและเป็ นฐานราก
ส�ำหรับการเก็บสะสมไขมั นในร่างกาย อย่างไรก็ดี EPA และ DHA ต่างมี
คุณสมบัติเฉพาะตัวและมีหน้าที่แตกต่างกันในร่างกายEPAและDHA เป็น
ส่วนประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งจะมีหน้าที่ด้ านการออกฤทธิ์ทางชีวภาพ
นอกจากนี้ สารทั้งสองตัวยังจ�ำเป็นต่อเส้นทางการส่งสัญญาณระดับเซลล์
และการกระตุ้นการท� ำงานของหน่วยพั นธุกรรม (Gene)และยังช่วยต่อต้าน
การอักเสบและติดเชื้อ อาจกล่าวได้ว่า โอเมก้า-3 ส่งผลต่อการท�ำงาน
ที่สมบู รณ์ แบบของเซลล์ทุกเซลล์ ในร่ างกายมนุษย์ และมีผลกระทบ
อย่างมากต่อพัฒนาการ สุขภาพและโรคต่างๆ
ปริมาณการบริโภคโอเมก้ า-3 จะแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม
ประเทศ หรือท้องถิ่ น ขึ้นอยู ่กับชนิ ดของอาหารและปริมาณอาหารทะเล
ที่มีในท้องถิ่นนั้ นๆปริมาณที่แนะน�ำส�ำหรั บการบริโภคโอเมก้า-3ก็แตกต่างกัน
เช่นกัน ทั้งนี้ นักวิทยาศาสตร์และหน่ วยงานต่างๆ เช่น การประชุมร่วม
ระหว่าง FAO/WHO (ปี 2555) สมาคมแพทย์ โรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกา
(ปี 2554)หน่วยงานความปลอดภัยด้านอาหารแห่งสหภาพยุโรป (ปี 2553)
และมูลนิธิโรคหัวใจแห่งออสเตรเลีย (ปี 2551)ต่างก็ได้แนะน�ำอย่างจริ งจัง
ให้บริโภคโอเมก้า-3
สถาบันอาหารและโภชนาการประเทศสหรัฐอเมริกาแนะน�ำให้บริโภค
EPAและDHAวันละ500มิลลิกรัมขณะที่กระทรวงสุ ขภาพแรงงานและ
สวัสดิ การสังคมของญี่ ปุ่น (ปี 2553)แนะน�ำให้รับประทานEPAและDHA
วันละ 1,000 มิ ลลิกรั มเป็นอย่างน้ อย แต่ถ้าจะให้ดี ที่สุด ควรบริ โภค
ในปริมาณที่ สูงกว่านั้นมาก (กล่าวคือ ในหนึ่งวั นควรได้รับEPAและDHA
รวมกัน 1,800 มิลลิกรัม ส�ำหรับผู ้หญิง และ 2,200 มิลลิกรัม ส�ำหรับผู้ชาย)
ในกรณีการดูแลผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงเกี่ยวกับหลอดเลื อดหัวใจ เช่นการลด
ระดับไตรกลีเซอไรด์ นั้น การรับประทาน EPA และ DHA รวมกั น 2,000-
4,000มิลลิ กรัม/วันถือเป็นข้ อปฏิบัติปกติในวงการแพทย์ปัจจุบัน
จัดสมดุลให้ถู กต้อง
การบริโภคกรดไขมั นโอเมก้า-6 ให้น้อยลง และโอเมก้า-3 ให้มากขึ้น
ถือเป็นแนวทางปฏิบัติทั่วไป เนื่องจากการจัดสมดุลที่ถูกต้องระหว่ างผู้เล่น
หลักที่เป็นปฏิปักษ์ กันสองตัวนี้ถือเป็นเรื่องส�ำคัญมากต่ อร่างกาย สัดส่วน
ระหว่างโอเมก้า-6ต่อ โอเมก้า-3ที่สู งมากเกินไปซึ่งมักพบในอาหารของ
ซีกโลกตะวันตกนั้นส่งผลให้เกิดโรคต่างๆมากมายขณะที่สัดส่วนระหว่าง
โอเมก้า-6ต่อ โอเมก้า-3ที่ต�่ ำ จะส่งผลในทางที่ดี การบริโภคน�้ำมันจาก
พืชและเนื้ อสัตว์(ที่อุดมไปด้วยโอเมก้า-6)ในปริมาณมากและบริโภค
อาหารทะเล (ซึ่งอุดมไปด้วยโอเมก้ า-3) ในปริมาณน้ อย
จะเป็นการเพิ ่มสัดส่ วน ทั้งนี้ สัดส่ วนควรอยู่ที่ 1:5-10
ประเทศต่างๆ ที่บริโภคปลาและอาหารทะเลเป็น
จ�ำนวนมากอย่างประเทศญี่ปุ่น จะสามารถรั กษา
สัดส่วนนี้ ไว้ได้ ส่วนอาหารของประเทศแถบ
ตะวันตกซึ่งมีโอเมก้า-6มากกว่า โอเมก้า-3ถึ ง
10-30 เท่า จะท� ำให้สัดส่วนดังกล่าวเสียสมดุล
และท�ำให้ในเซลล์ คนเรามีปริมาณ โอเมก้า-6
เกินกว่า โอเมก้ า-3 ไปมาก
every single cell in thehumanbody and consequently haveamajor
impact on development, health anddiseases.
Theaverage intakeofomega-3svariesacrosscultures,countries
and regionsof countries,dependingon thedietandamountofmarine
foods consumed. The recommendations for omega-3 intake tend to
varyaswell.Scientistsandauthorities including theFAO/WHOExpert
Consultation (2010), American Heart Association (2011), European
Food Safety Authority (2010) and the Heart Foundation Australia
(2008) have strongly advised consumingomega-3s.
TheAmericanAcademyofNutritionandDietetics recommendsan
intake of 500mg of EPA+DHA/day, while the JapaneseMinistry of
Health,LabourandWelfare (2010) recommendsat least1,000mgper
day of EPAandDHA, but ideallymuch higher values for the general
adult population (1,800mg forwomenand2,200mgofEPAandDHA
combined per day for men). For themanagement of cardiovascular
risk factors inpatients,suchas loweringhigh triglyceride levels, intake
of 2,000 mg up to 4,000 mg of EPA + DHA per day has become a
medical practice.
Getting theBalanceRight
Consuming lessomega-6 fattyacidsandmoreomega-3 fattyacids is
acommonguidelinebecause it is important tokeep the right balance
of theseantagonisticplayers in thehumanbody.Anexcessivelyhigh
ratio of omega-6s versus omega-3s, as found in a typical Western
diet, promotes thedevelopment of diseases, whereas a lowomega-
6sversusomega-3s ratiohasbeneficial effects.Highconsumptionof
common vegetableoilsandmeats (rich inomega-6s) and low intake
ofmarine foods (rich inomega-3s) increases the ratio, which should
ideallybe1/5-10.Nations that consumea lot of fishandseafood, like
Japan, are able to achieve this. Western diets have been shown to
containasmuchas10-30 timesmoreomega-6s thanomega-3s, thus
throwing the ideal ratio off-balance and allowingmore omega-6s to
crowd out omega-3s in our cells.